İngilizce » Türkçe  |
Yukarı  |
| buckle |
{'bʌkəl}
- [N] toka, kopça, eğilme
- [V] toka ile tutturmak, iliştirmek, bükmek, eğmek, eğilmek, boyun eğmek, yenilgiyi kabul etmek
|
|
| buckle |
i.
f. toka, kopça;
f. toka veya kopça ile tutturmak, iliştirmek; ısı veya basınç ile bükülmek, eğrilmek veya bükmek {madeni eşya} buckle down to work ise ciddiyetle girişmek. |
|
| buckle |
i. toka.
f. 1. {tokalı bir şeyi} bağlamak. 2. yer yer kabarmak/kamburlaşmak. 3. çökmeye başlamak. |
|
| buckle |
buck.le
b^k'ıl
İsim
* toka.
Fiil
* {tokalı bir şeyi} bağlamak.
* yer yer kabarmak/kamburlaşmak.
* çökmeye başlamak. |
|
| buckle |
toka, kopça; toka veya kopça ile tutturmak, ilişt |
|
|
İngilizce » Türkçe İlişkili Sonuçlar |
Yukarı  |
|
|