| tabernacle |
 {'tæbər,nækəl}
- [N] çadır, tapınak, sinagog, sığınak, muhafaza, ruhun geçici olarak kaldığı beden, beden
|
|
| tabernacle |
i.
f. çadır, hayme; mesken; taşınabilen tapınak; tapmak; den. indirilen direğin Iskaçası;
f. barınmak, barındırmak. tabernacular
s. çadıra benzer. Feast of the Tabernacles kamış bayramı, gül bayramı. |
|
| tabernacle |
* seyyar Yahudi tapınağı |
|
| tabernacle |
çadır, hayme; mesken; taşınabilen tapınak; tapmak; |
|
| tabernacle |
çadır |
|
|
Türkçe
