| suffice |
 {sə'faıs}
- [V] yetmek, yeterli olmak, kâfi gelmek
|
|
| suffice |
f. kafi gelmek, yetişmek, el vermek, yetmek. suffice it to say şu kadarını söylemek yeter ki. |
|
| suffice |
f. kâfi gelmek, yetmek: Two cases of champagne should suffice. İki kasa şampanya kâfi gelmeli. There´s enough food here to suffice an army. Burada bir orduyu doyuracak kadar yemek var. Suffice it to say that I was not pleased. Sadece memnun olmadığımı söylemek yeter herhalde. |
|
| suffice |
suf.fice
sıfays'
Fiil
* kâfi gelmek, yetmek:
Suffice it to say that I was not pleased.
Sadece memnun olmadığımı söylemek yeter herhalde. |
|
| suffice |
kafi gelmek, yetişmek, el vermek, yetmek. suffice |
|
|
Türkçe
