| rogue |
{rəʋg}
- [N] düzenbaz, dolandırıcı, yaramaz, serseri, ipsiz sapsız tip, çapkın, köftehor, muzip, kerata, sürü: sürüden ayrılmış tehlikeli hayvan {fil, bizon vb}
|
|
| rogue |
i.
f. derbeder kimse, çapkın veya sefil kimse; hırsız, dolandırıcı, hilekâr kimse; yaramaz kimse, külhani; azgın fil; dilenci;
f. serserilik etmek; hilekarlık etmek, aldatmak. rogue elephant başıboş kalmış azgın fil. rogues gallery sabıkalıların resimlerini kapsayan koleksiyon. roguery
i. derbederlik, çapkınlık; dilencilik; hırslzlık, hile, dolandırıcılık; yaramazlık. |
|
| rogue |
i. 1. hilekâr, düzenbaz, dolandırıcı. 2. çapkın, kerata. 3. yaramaz kimse. 4. azgın fil. |
|
| rogue |
i.
f. derbeder kimse, çapkın veya sefil kimse; hırsız, dolandırıcı, hilekâr kimse; yaramaz kimse, külhani; azgın fil; dilenci;
f. serserilik etmek; hilekarlık etmek, aldatmak. rogue elephant başıboş kalmış azgın fil. rogues gallery sabıkalıların resimlerini kapsayan koleksiyon. roguery
i. derbederlik, çapkınlık; dilencilik; hırslzlık, hile, dolandırıcılık; yaramazlık. |
|
| rogue |
i. 1. hilekâr, düzenbaz, dolandırıcı. 2. çapkın, kerata. 3. yaramaz kimse. 4. azgın fil. |
|
|