| profane |
 {prə'feın}
- [A] laik, dinle ilgisi olmayan, putperest, dinsiz, kâfir
|
|
| profane |
f.
s. bulaştırmak, pisletmek, kirletmek; hürmetsizce kullanmak: kötüye kullanmak, suiistimal etmek;
s. kâfir, zındık; adi, bayağı; mukaddes olmayan, cismani, dini işlerden ayrı olan; küfür kabilinden. profanely
z. hürmetsizce. profaneness
i. kutsal olmayan şey; küfür. |
|
| profane |
s.
1. Allaha karşı son derece saygısız olan.
2. dünyevi.
3. adi, bayağı.
f. son derece saygısızca davranarak {bir yerin} kutsiyetini bozmak. |
|
| profane |
pro.fane
prıfeyn'
Fiil
* {kutsal bir şeye} saygısızlık etmek.
Sıfat
* zındık.
* kutsal olmayan.
* adi, bayağı.
* laik. |
|
| profane |
bulaştırmak, pisletmek, kirletmek; hürmetsizce kul |
|
|
Türkçe
