| primitive |
 {'pri:mıtıv}
- [A] ilk, ilkel, ilk çağa ait, basit, primitif
- [N] ilk insan, primitif, yapmacıksız ve kendi kendini yetiştirmiş ressam, kök sözcük
|
|
| primitive |
s.
i. ilk, asli, eski, evvelki; iptidai, ilkel, ilksel; basit, kaba, eski usul; gram. kurala bağlı olmayan, türetilmemiş;
i. kurala bağlı olmayıp işitilerek öğrenilen kelime; mat. bir denklemin basit ve esas şekli; ilkel sanata benzer resim yapan ressam veya yaptığı resim; ilkel insan. primitively
z. ilkelce. primitiveness
i. ilkellik. |
|
| primitive |
s. ilkel, primitif. |
|
| primitive |
ilkel {ad} |
|
| primitive |
prim.i.tive
prîm'ıtîv
Sıfat
* ilkel, primitif. |
|
|
Türkçe
