| precursor |
 {prı'kɜ:rsər}
- [N] haberci, müjdeci, önceki görevli, öncü
|
|
| precursor |
i. haberci, müjdeci, muştucu. precursory
s. önceden haber veren; ön, ilk. |
|
| precursor |
i.
1. haberci, müjdeci.
2. of -in ilk şekli/başlangıcı. |
|
| precursor |
pre.cur.sor
prikır'sır
İsim
* haberci, müjdeci. |
|
| precursor |
haberci, müjdeci, muştucu. precursory önceden hab |
|
|
Türkçe
