| plague |
{pleıg}
- [N] veba, belâ, felâket, dert
- [V] belâ olmak, belâsını vermek, bezdirmek, cezalandırmak
|
|
| plague |
i. 1. {hastalıktan/haşarattan kaynaklanan} salgın. 2. veba. 3. k. dili baş belası, dert.
f. 1. {dert} {birini} rahatsız etmek. 2. eziyet vermek. |
|
| plague |
i.
f. belâ musibet; taun, veba; k.dili baş belâsı, dert;
f. uğraşmak, rahatsız etmek; eziyet vermek, başına bela kesilmek; belâsını vermek. Plague take it I Plague on it! Allah belâsını versin! black plague kara veba. white plague verem. |
|
| plague |
plague
pleyg
İsim
* bela.
* veba.
Konuşma Dili
* baş belası, dert.
Fiil
* uğraşmak, rahatsız etmek.
* eziyet vermek. |
|
| plague |
belâ musibet; taun, veba; {k. dili} baş belâsı, de |
|
|