| judge |
{dʒʌdʒ}
- [N] yargıç, hakim, hakem, ekspert, uzman
- [V] hüküm vermek, muhakeme etmek, yargılamak, karara varmak, hakemlik etmek, değerlendirmek, değer biçmek, tahmin etmek, anlam çıkarmak, kanısında olmak
|
|
| judge |
i. yargıç, hâkim; hakem; aralarında uyuşmazlık olan iki kişinin arasını bulan kimse; bilirkişi; Yahudi tarihinde krallardan önce hüküm süren hâkimlerden biri; b.h., çoğ. Eski Ahitte Hakimler kitabı. judge advocate askeri mahkeme. savcısı. a good judge of horses at uzmanı. judgeship
i. hâkimlik, yargıçlık. |
|
| judge |
f. hükmetmek; hüküm vermek; muhakeme etmek, yargılamak, bir mesele hakkında fikir edinip karar vermek; doğrusunu araştırmak; tenkit etmek; bir davayı çözmek. |
|
| judge |
i. 1. yargıç, hâkim. 2. hakem. 3. bilirkişi.
f. 1. yargılamak. 2. hakemlik etmek. 3. hüküm vermek; hükmetmek. 4. tahmin etmek. |
|
| judge |
judge
c^c
İsim
* yargıç, hâkim.
* hakem.
* bilirkişi.
Fiil
* yargılamak.
* hakemlik etmek.
* hüküm vermek; hükmetmek.
* tahmin etmek. |
|
|