| impertinent |
 {ım'pɜ:rtənənt}
- [A] saygısız, terbiyesiz, küstah, münasebetsiz, yersiz, saçma, ilgisiz, her şeye burnunu sokan
|
|
| impertinent |
s. terbiyesiz, küstah; münasebetsiz. |
|
| impertinent |
s. terbiyesiz, arsız, küstah; münasebetsiz; kendisini ilgilendirmeyen işe burnunu sokan. impertinence, impertinency
i. küstahlık; mü- nasebetsizlik; münasebetsiz şey. impertinently
z. terbiyesizce, küstahlıkla. |
|
| impertinent |
im.per.ti.nent
împır'tınınt
Sıfat
* terbiyesiz, küstah; münasebetsiz. |
|
| impertinent |
terbiyesiz, arsız, küstah; münasebetsiz; kendisini |
|
|
Türkçe
