| ikinci |
- [A] secondary, second
- [N] second
- [PREF] deutero-, vice-
|
|
| ikinci |
1. second.
2. secondary.
3. vice-, sub-.
4. the second; the second person; the second one: son sınıfın ikincisi the salutatorian. İ
ikinci Dünya Savaşı the Second World War, World War II.
ikinci gelmek/olmak to come in second {in a race}.
ikinci hamur kâğıt a lightly glazed paper.
ikinci kânun obs. January.
ikinci kişi gram. the second person.
ikinci mevki/sınıf
1. second-class.
2. the second-class section {in a boat, train, airplane}.
ikinci plana düşmek to become of secondary importance.
ikinci planda kalmak to be of secondary importance.
ikinci şahıs gram. the second person.
ikinci teşrin obs. November.
ikinci üstenci subcontractor. |
|
| ikinci |
* second.
* secondary.
* vice-, sub-.
* the second; the second person; the second one. |
|
| ikinci |
second |
|
| ikinci |
second |
|
|
Türkçe
