| horn |
{hɔ:rn}
- [N] boynuz, kap burnu, ırmak, anten, haliç kolu, duyarga, korna, klakson, boru, boynuzdan yapılmış eşya, kalkmış penis, bolluk simgesi
- [V] boynuzlamak, toslamak, boynuz gibi yapmak
|
|
| horn |
i. 1. boynuz. 2. müz. boru. 3. klakson, korna. |
|
| horn |
i. boynuz; boynuz şeklindeki herhangi bir sey; müz boru; eyer kaşı; klakson, korna. horn of plenty bolluk, bolluk sembolü. horns of a dilemma birinin seçilmesi icap eden iki müşkül şık, bak. dilemma. blow ones own horn böbürlenmek. draw in ones horns korkup geri çe kilmek, geri durmak, colloq. yelkenleri suya indirmek. drinking horn boynuzdan yapılmış bardak. French horn müz. korno, hunting horn av borusu. take the bull by the horns cesaretle bir işe girişmek. |
|
| horn |
f. boynuz koymak, boynuz şekli vermek; tos vurmak. horn in argo bir işe burnunu sokmak. |
|
| horn |
boynuz anten |
|
|