| finite |
 {'faınaıt}
- [A] sınırlı, sonu olan, ölçülebilir, sayı veya şahıs gösteren (dilb.)
|
|
| finite |
s. sınırlı, mahdut, sonu olan, biten, fani: ölçülebilir, sayılabilir; {mat}. sonlu. finite verb {gram}. mastar ve sıfat fiillerin aksine olarak fiilin belirli şahıs ve sayı gösteren şekli. finitely
z. sınırlı olarak. finiteness
i. fanilik. |
|
| finite |
s.
1. sınırlı, mahdut.
2. mat. sonlu. |
|
| finite |
fi.nite
fay'nayt
Sıfat
* sınırlı, mahdut.
Matematik
* sonlu. |
|
| finite |
sınırlı, mahdut, sonu olan, biten, fani: ölçülebil |
|
|
Türkçe
