| external |
 {ık'stɜ:rnəl}
- [A] dış, harici, dışarıdan gelen, yabancı ülkelerle olan
|
|
| external |
s.
i. harici, dış, zahiri; gözle görülen, maddi; dıştan gelen arızi, yüzeysel; yabancı, ecnebi; {anat}. vücudun dış kısmını ilgilendiren; {fels}. dış dünyaya, algılanan dünyaya ait. externals
i. dışta veya yüzeyde kalan olaylar, durumlar, dış görünüş. external affairs harici iş1er. externality
i. harici olma,dışta kalma; dış görünüşe önem verme. externally
z. harici olarak, dıştan. |
|
| external |
s.
1. dış, harici.
2. yüzeysel. |
|
| external |
dışsal |
|
| external |
dış |
|
|
Türkçe
