| element |
 {'eləmənt}
- [N] eleman, unsur, öğe, element, faktör, ana unsur, esas, doğa şartları, atmosferik güçler, bir parça, küçük bir miktar
|
|
| element |
i. öğe, eleman, unsur; cevher; cüz; esas; basit cisim; {hava, ateş, toprak, su gibi} dört ana unsurdan her biri; kim. element, öğe. the elements hava, açık hava; kötü hava şartları; temel esaslar. be in his element k.dili havasını bulmak. be out of ones element bir işin acemisi olmak, kendini yabancı hissetmek. |
|
| element |
i.
1. öğe, unsur, eleman, parça.
2. kim. element, öğe. |
|
| element |
öğe |
|
| element |
öğe |
|
|
Türkçe
