| disrupt |
 {dıs'rʌpt}
- [V] dağıtmak, parçalamak, yarmak, ayırmak, bozmak, karışıklığa itmek, dağılmak, bozulmak, parçalanmak
|
|
| disrupt |
f. karışıklık içine itmek; engel olmak; yarmak, kesmek, çatlatmak, kırıp ayırmak. disruption
i. karışıklık içine itme; engel olma; kesilme, çatlama, bozulma, yarık. disruptive
s. yıkıcı, bozucu. |
|
| disrupt |
f.
1. bozulmasına yol açmak; altüst etmek; aksatmak.
2. {toplantının} kesilmesine yol açmak. |
|
| disrupt |
dis.rupt
dîsr^pt'
Fiil
* bozulmasına yol açmak; altüst etmek; aksatmak.
* {toplantının} kesilmesine yol açmak. |
|
| disrupt |
karışıklık içine itmek; engel olmak; yarmak, kesme |
|
|
Türkçe
