| concede |
 {kən'si:d}
- [V] ödün vermek, kabullenmek, kabul etmek zorunda kalmak, uygun bulmak
|
|
| concede |
f.
1. kabul etmek, itiraf etmek, teslim etmek.
2. vermek, bırakmak. |
|
| concede |
f. teslim etmek, kabul etmek, ikrar etmek; vermek, bırakmak, ihsan etmek. |
|
| concede |
con.cede
kınsid'
Fiil
* kabul etmek, itiraf etmek, teslim etmek.
* vermek, bırakmak. |
|
| concede |
teslim etmek, kabul etmek, ikrar etmek; vermek, bı |
|
|
Türkçe
