| blatant |
 {'bleıtənt}
- [A] gürültücü, yaygaracı, bariz, besbelli olan
|
|
| blatant |
s. bödüren; yüksek sesle bağıran; kaba, açık, bariz, aşikâr. |
|
| blatant |
s.
1. apaçık, yüzünden akan.
2. gürültü yapan. |
|
| blatant |
bla.tant
bley'tınt
Sıfat
* apaçık, yüzünden akan.
* gürültü yapan. |
|
| blatant |
bödüren; yüksek sesle bağıran; kaba, açık, bariz, |
|
|
Türkçe
