| bailiff |
{'beılıf}
- [N] mübaşir, icra memuru, kâhya, kralın bölgedeki temsilcisi
|
|
| bailiff |
i. mübaşir; icra memuru; muhafız; kazalarda Sheriff denilen baş icra memurunun vekili; çiftlik veya şato kâhyası; ing. sınırlı görevleri olan hâkim. |
|
| bailiff |
i. 1. icra memuru. 2. kâhya. |
|
| bailiff |
mübaşir |
|
| bailiff |
bai.liff
bey'lîf
İsim
* icra memuru.
* kâhya. |
|
|