| acquit |
{ə'kwıt}
- [V] ödemek, aklamak, suçsuz çıkarmak, temize çıkarmak, beraat ettirmek, muaf tutmak, ayrıcalık tanımak
|
|
| acquit |
f. suçsuz çıkarmak, beraat ettirmek. acquit oneself görevini yapmak; davranmak hareket etmek. acquit oneself well vazifesini iyi yapmak. be acquitted beraat etmek, temize çıkmak. |
|
| acquit |
f. {
__ted,
__ting} aklamak, temize çıkarmak, beraat ettirmek. |
|
| acquit |
ac.quit
ıkwît'
Fiil (D) acquitted, acquitting
* aklamak, temize çıkarmak, beraat ettirmek. |
|
| acquit |
suçsuz çıkarmak, beraat ettirmek. acquit oneself g |
|
|