Sonuçlar

İngilizce » Türkçe Yukarı
scuffle Dinle! {'skʌfəl}
  • [N] itiş kakış, boğuşma, kavga
  • [V] itişip kakışmak, boğuşmak, saç saça başbaşa kavga etmek, ayaklarını sürümek
scuffle f. boğuşmak; itişip kakışmak.

i. boğuşma; itişip kakışma.
scuffle f.

i. itişmek, çekişmek;

i. itişme, çekişme.
scuffle f. boğuşmak; itişip kakışmak.

i. boğuşma; itişip kakışma.
scuffle f.

i. itişmek, çekişmek;

i. itişme, çekişme.