| prerogative |
 {prı'rɒgətıv}
- [A] ayrıcalıklı, imtiyazlı
- [N] ayrıcalık, imtiyaz, kabiliyet, yetenek
|
|
| prerogative |
i.
s. huk. öncelik hakkı, ayrıcalık, yetki, hak;
s. ayrıcalı. |
|
| prerogative |
i.
1. hak, yetki.
2. ayrıcalık, imtiyaz. |
|
| prerogative |
pre.rog.a.tive
prirag'ıtîv
İsim
* ayrıcalık, yetki, hak. |
|
| prerogative |
{huk.} öncelik hakkı, ayrıcalık, yetki, hak; ayrı |
|
|
Türkçe
