| originate |
 {ə'rıdʒə,neıt}
- [V] kaynaklanmak, meydana gelmek, çıkmak, esinlenmek, örnek alınmak, icat etmek, yaratmak, neden olmak
|
|
| originate |
f. icat etmek, meydana getirmek, çıkarmak, yaratmak; meydana gelmek, çıkmak, kaynaklanmak. |
|
| originate |
f. icat etmek, meydana getirmek, çıkarmak, yaratmak, gelmek, olmak. origination
i. icat etme veya olma; meydana gelme; yaratılış. |
|
| originate |
o.rig.i.nate
ırîc'ıneyt
Fiil
* icat etmek, meydana getirmek, çıkarmak, yaratmak; meydana gelmek, çıkmak, kaynaklanmak. |
|
| originate |
icat etmek, meydana getirmek, çıkarmak, yaratmak, |
|
|
Türkçe
