| idiom |
 {'ıdıəm}
- [N] deyim, deyiş, şive, lehçe
|
|
| idiom |
i .deyim, tabir; şive, lehçe; üslup idiomatic
s. belirli bir dilin özelliklerini taşıyan, dilin if ade özelliklerini belirten idiomatically
z. ana dili gibi. |
|
| idiom |
i.
1. deyim, tabir.
2. {bir gruba özgü} dil, ağız. |
|
| idiom |
id.i.om
îd'iyım
İsim
* deyim, tabir.
* {bir gruba özgü} dil, ağız. |
|
| idiom |
.deyim, tabir; şive, lehçe; üslup idiomat'ic beli |
|
|
Türkçe
