| accord |
{ə'kɔ:rd}
- [N] uyum, ahenk, anlaşma, uzlaşma, birleşme
- [V] vermek, uymak, bağdaşmak, uyum sağlamak
|
|
| in accord |
|
|
| of one's own accord |
- [ADV] kendi isteğiyle, kendiliğinden
|
|
| with one accord |
- [ADV] hep birlikte, hep beraber
|
|
| accord praise |
|
|
| accord |
f. 1. with -e uymak, ile bağdaşmak, -e uygun olmak/gelmek. 2. with -e yakışmak, -e uygun gelmek/düşmek. 3. vermek: He accorded them that right ten years ago. On yıl önce onlara o hakkı tanıdı. The king accorded him the title of duke. Kral ona dük unvanını verdi. |
|
| accord |
i. 1. {iki devlet arasında olan} anlaşma. 2. uyum, ahenk. 3. uyuşma, mutabakat. |
|
| accord |
i. anlaşma, uzlaşma, itilâf, birleşme, ittifak, ittihat; uyum, ahenk; uygunluk ; istek; {huk}. mahkeme haricinde uzlaşma, sulh with one accord hep birlikte of ones own accord kendiliğinden, kendi rızası ile. |
|
| accord |
f. uzlaştırmak, telif etmek, uyum sağlamak, ahenk vermek; teslim etmek; uymak, mutabık olmak, ahenkli olmak accord with ahenkli olmak, uygun olmak. |
|
| accord |
v.uy:n.uyum |
|
| be in accord |
1. {with} {ile} anlaşmak. 2. with -e uymak; ile uyumlu olmak. |
|
| in accord with |
-e uyarak. |
|
| reach an accord |
{with} {ile} anlaşmaya/mutabakata varmak. |
|
| reach an accord |
{with} {ile} anlaşmaya/mutabakata varmak. |
|
| with one accord |
hep birlikte. |
|
| accord |
ac.cord
ıkôrd'
İsim
* anlaşma, mukavele.
Fiil
* [with] -e uymak, -e uygun olmak.
* vermek:
accord someone a privilege
birine bir imtiyaz vermek. |
|
| accord someone a warm welcome |
* birini hoş karşılamak. |
| |